Beste LB gangers,
In deze nieuwsbrief:
Michèl Kraaij
Café de Lindeboom in andere handen
Het jaar 2012 is nog geen 2 weken oud en we mogen gerust stellen dat er al veel gebeurd is. Het nieuwe jaar begon voor mij als een mooi jaar. Een heerlijke jaarwisseling achter de rug en ik had groot nieuws te melden. Iets wat ik eindelijk bekend kon maken. Ik kon eigenlijk niet wachten! Maar dan word je weer ingehaald door de keiharde realiteit en sta je weer met beide benen op de grond.
Vorige week zondag kregen we in het café te horen dat Michèl Kraaij was overleden. Het hele weekend zweefden we met zijn allen tussen vrees en hoop. Maar diep in ons hart wisten we dat dit geen goede afloop zou hebben. Maar. zolang er nog 1 sprankje hoop is houd je je daar aan vast. Al is het tegen beter weten in.
Als dan alsnog het vreselijke bericht komt zet dat je even met beide voeten terug op aarde, en weer kom je erachter dat het leven iets is wat je gebeurd terwijl je andere plannen maakt.
Ik heb Michèl, samen met zijn vrienden, binnen zien komen als kleine, onzekere, mannetjes. Stoer kijkend naar het biertje in hun handen en opkijkend naar de grotere jongens. Gierend van het lachen vanwege de streken die ze uithaalden, genietend van hun biertje omdat het leven zo mooi is op die leeftijd. Kameraadschap. En nu, een aantal jaren later, kijkt de nieuwe generatie jonge jongens op naar deze "stoere zelfverzekerde mannen'.
Afgelopen week zag ik weer wat terug van toen. Nog steeds stoer kijkend naar hun biertje, maar nu alleen maar omdat dat biertje emotieloos is. Om even in zichzelf gekeerd te zijn.
En in gedachten opkijkend naar hun grote vriend.. Er werd gelachen, er werd gehuild. Er waren troostende woorden en woorden van ongeloof.
Maar 1 ding bleef hetzelfde, net als toen. Kameraadschap!
Uit eigen ervaring weet ik wat kameraden voor je kunnen betekenen. Die maken het verschil tussen alles of niets. Afgelopen zaterdag was het dan ook heel mooi om te zien dat deze vrienden het verschil maakten... Voor alles en iedereen. Respect daarvoor.
Ik hoorde iemand zeggen, "er zal voor ons altijd één barkruk leeg blijven". Maar ik hoop wel een café vol met mooie herinneringen.
Michèl rust zacht, ik vond het een eer je gekend te hebben.
Café de Lindeboom in andere handen
Tsja, en dan het 'grote nieuws'.
Wat ik eindelijk had willen vertellen is dat ik Café de Lindeboom verkocht heb. En dat ik heel blij ben dat ik het aan 2 geweldige jongens heb mogen verkopen. En blij ben ik nog steeds. Maar wel op een andere manier dan ik gehoopt had.
Maar het leven gaat, hoe hard dat soms ook is, wel door.
Vanaf 1 april 2012 gaat Café de Lindeboom over in de handen van Niels van Egteren en Rein Bakker. Vorig jaar zomer heb ik aan bepaalde mensen aangegeven dat ik het café wilde verkopen en een paar dagen voor oud en nieuw was het rond. Om verschillende redenen hebben we het nog even stil gehouden maar nu is het tijd om het officieel bekend te maken.
Ik denk dat ik in Niels en Rein 2 goede ondernemers heb gevonden die het café weer zullen laten stralen. Nieuw vers bloed is goed voor het café. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat zij Café de Lindeboom op een goede manier zullen voortzetten. En het succes nog groter gaan maken.
Na 9 jaar wordt het voor mij tijd om iets anders te gaan doen. Iets waar ik weer vol vuur in kan gaan zoals ik destijds met het café heb gedaan. In die 9 jaar is er natuurlijk ook veel gebeurd. Heel veel leuke, gekke en waanzinnige dingen meegemaakt.
Maar ook veel verdriet vanwege het overlijden van Ilex. En nu Michèl, dat hakt er behoorlijk in.
Daarom is het voor mij tijd om pas op de plaats te maken. Ik heb het altijd (al leek dat niet altijd zo ;-) met heel erg veel plezier gedaan. Samen met Ilex, en alle medewerkers, hebben we een geweldig bedrijf neergezet waar ik ontzettend trots op ben en waar ik altijd met veel plezier op terug zal kijken. Binnenkort horen jullie meer over het hoe en waarom en wat er nog te gebeuren staat.
Ik wil langs deze weg Niels en Rein ontzettend veel succes wensen in de aanloop periode naar het ondernemerschap en hoop dat ze er enorm van gaan genieten. Want dat heb ik in ieder geval absoluut wel gedaan!
Ik wil jullie nu ook alvast bedanken voor de afgelopen 9 jaar. Ik heb enorm van jullie genoten, ok. soms ook wel eens vervloekt. ;) maar het positieve kwam altijd boven drijven!
Ook mede dankzij jullie heb ik het de laatste 3 jaar goed gehad omdat jullie hebben laten zien dat kameraadschap niet alleen zit in de makkelijke dingen, maar dat jullie meerdere keren hebben laten zien waar een klein dorp groot in kan zijn.
Bedankt daarvoor!
Met een respectvolle groet,
Rob
Ps,
Er gaan nu al wat rare verhalen in de ronde over dit onderwerp. Geloof ze niet! Ik ben NERGENS anders mee bezig dan alleen de afwikkeling van de verkoop en met het plannen van een geweldige rondreis door de verenigde staten. Gewoon omdat het straks kan :)
Ik ben absoluut nog niet bezig met een andere zaak. Niet in Voorthuizen, nergens niet.
Dus alles wat daarover verteld word is pertinent niet waar. Don't believe the hype!
En de datum van 1 april is geen grap... Dat u het even weet :)